Alev
@yerdekileblebi
Ruhunun kuyularına kitaplardan merdiven yaparak gökyüzünü görmeye çalışan biri.
8 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne tuhaf, çocukken görünmez olmak isterdim, meğer zaten görünmezmişim, dahası herkes meğer görünmezmiş.
…
Keşke başka şey dileseymişim… Görünür olmayı, göründüğümden olmayı, görebilir olmayı dileseymişim, acaba kabul olur muydu? Zaten mevcudu istedim diye mi kabul oldu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı şeyler düşünerek değil, üzülerek öğreniliyor.
Zira yaşamaktan duyduğum ıstırap da sanki biraz yaşayamamaktan gibiydi. Ya da onu görememekten, dışarıda kalmaktan, ayrı olmaktan ve onun mevcudiyetini hep hissedip kabul görmekten.
Bazen sezdiğim; zaten insanın gerçeğe hayatta pek seyrek, pek uçucu hallerde ancak tesadüf edebilmesi ve bu halin de görüldüğünü anlar anlamaz kayboluvermesi.
“İnsanlar bir şey görmüyor, anlamıyor,” diye şikayet edene şaşarım, kim görülmek anlaşılmak ister k, gördüğünü kucaklayabilecek kim var ki, bir de görülmekten söz edilebiliyor. Böyle bir hayalet gibi, hiç olmadığın şekillerde algılanıp geçip gitmek, içinde gizli, sonsuz bir ağrıyla yaşamak… başka çaresi var mı?