" Ah ne ne varsa güzellikten yana bölüştüm büyümüştüm"
Gökyüzünün mavi enginliğinde binlerce yıldız ışıldıyordu. İnsan anlaşılmaz bir toplumla baş başa kalmış gibiydi. Herkes yatmış uyuyordu- yüzüstü,yatay,suskun.
Başka bir deyişle hayat nasıl da güzeldi, meyveleri nasıl da tatlıydı,bu kin ya da şu tasa nasıl da önemsizdi, dostluk ne hoştu,benzer insanlar olmak ne hoştu,insan güzel bir sigara yakıp pencere kenarındaki koltuğun minderlerine gömülürken.