Sokrates, cezanın kesinleşmesinden sonra, haksız yere mahkûm edildiğine inandığını söyler ve konuşmasını şöyle bitirir: “ Artık ayrılma vakti geldi çattı, ben ölmeye, sizler de yaşamlarınızı sürdürmeye gidiyorsunuz. Hangisinin daha iyi olduğunu sadece Tanrı bilebilir.”
Mahkûmun yüzünde bir köpeği andıran öyle bir teslimiyet ifadesi vardı ki yamaçlarda gezinme maksadıyla serbest bırakılsa infaz başladığında geri gelmesi için sadece bir ıslık çalınması yetecekmiş gibi görünüyordu.