Hayatında bir boşluk hisseden adam birgün bir kadınla tanıştı.Onunla konuşmanın bir anlamı olduğunu hissediyordu.Kadının ona baktığında gözleri gülümsüyordu.Aksamin en güzel saatinde buluşmuşlardi.Güneşin batmasıyla denizin o masmavi çekiciliği insanı cezbediyordu.Adam maviyi seviyordu.Tüm yaşamı boyunca masmavi denizi izlemişti o yalnızlıkta...
Alışkanlıkla denize bakan tarafa oturdu.Denizi izliyordu yine,alışkındı çünkü.Karşısindaki daha güzel manzaraya bakamiyordu.Denize bakarken adam manzaram çok güzel dedi iç geçirerek tüm hayali denizdi.Deniz onun için yaşamdı.Kadın gülümsedi.Eline dokundu,gözlerine baktı.Adam şaşkınlıkla en sevdiği manzarayı en sevdiği renge bakmayı bırakmıştı.Kadın adamın gözlerine bakıp "Benim manzaram daha güzel" dedi.Adamin kalbinde tekrarlanıyordu bu cümle...Denize artık eskisi gibi bakamadı.Artik onun en güzel manzarası o gözlerdi.En sevdiği renk ise yeşil...