Yeşil Kaktüs
@yesilkaktus
5 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Dokunmadan
Kitabı bitirdim, elime aldım. Yazdım, sildim sonra tekrar yazdım. Ne yazsam yeterli olmayacakmış gibi hissettirdi bana. Daha önce Nermin Yıldırım okumamıştım ve nihayetinde aldım. İlk okuduğum ve kesinlikle son olmayacak kitabı Dokunmadan oldu. Ama bu kitap bana fazlasıyla dokundu.
Kısaca konusundan bahsetmek gerekirse Adalet bir hastalık sonucu öleceğini öğrenen bir genç kadındır. Adalet öleceğini öğrendikten sonra tıpkı bir ilmek söker gibi hafızasını zorlayarak işediği ilk günahı hatırlar ve bunu telafi etmek ister. Böylece en yakını olan Hülya ile olan hem iç hem dış yolculuğu başlamış olur.
*Bundan sonrası SPOİLER içerir*
Adalet daha çok küçük. Annesine sarılmak istiyor onu öpmek istiyor. Ama annesinin obsesif kompulsif bozukluğu var sürekli banyoda, Adalet ne zaman ona dokunsa kusuyor. Zaten babası ölmüş olan Adalet annesinden de sevgi alamaz. Aslında burda başlar Adalet'in dokunmadan yaşaması. Sadece fiziksel olarak değil kimsenin hayatına hatta kendi hayatına bile dokunmadan yaşar. Ama her zaman bunun suçluluğuyla yaşar. Yardıma ihtiyacı olan bir omuz görür, elini kaldırıp dokunmak ister ama yapamaz. Yine suçlanır. Zaten Adalet'in en iyi yaptığı şey kendini suçlamaktır. Çevrede olan tüm olaylardan, yaşanan 3. sayfa haberlerinden kendini suçlayarak yaşar. Yıllarca defterine bu haberleri not eder. Ansızın bir rüzgar gelir Adalet'e o haberlerdeki ölen insanları hatırlatır. Öğürür Adalet her rüzgar geldiğinde ama kusamaz. Kussa rahatlayacaktır ama rahatlayamaz. Rahatlamaması lazımdır çünkü hangi yaşanana engel olabilmiş ya da hangi küçük kızı başına gelen felaketten kurtarabilmiştir? Otobüse bindiğinde ona kötü yolla yaklaşan adamlara bir şey diyebilmiş miydi? Ya da başkasına yapıldığını gördüğü zaman sesini çıkarabilmiş miydi? Üst komşusu kadının kocasından
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Algernon'a Çiçekler
Ana karakterimiz Charlie Gordon düşük IQ seviyesine sahiptir. Bilim insanları Charlie'nin zeka seviyesini yükseltecek bir deney yapmak ister. Bu deney daha önce Algernon isimli bir fareye yapılmış ve sonucu başlarda olumlu görünmektedir. Deney üzerinde çalışan bilim insanları Charlie'den her gün ilerleme raporu yazmasını ister. Kitap Charlie'nin yazdığı ilerleme raporlarından oluşmaktadır. Kitabın konusu kabaca bu şekilde.
Bundan sonrası spoiler içerir.
Kitapta insanlıkla ilgili pek çok yorumlar yapılması ve bunun üzerine düşündürmesi kitabın en sevdiğim özelliklerinden biri. Charlie başta düşük IQ seviyesine sahipken onla dalga geçmeleri sürekli gülmeleri ve ona destek olan doğru düzgün hiç kimsenin olmaması beni çok üzdü. Charlie akıllı olmayı çok ister çünkü o zaman her şeyin çok güzel olacağını düşünür, yanında çok insan olacağını onu çok seveceklerini düşünür. Ancak çok akıllı olduğunda da yalnız kalır. Bu da insanlıkla ilgili farklı şeyler düşündürüyor. İnsanlar, yanında herhangi bir özelliği ile dikkat çeken birisi olduğunda rahatsız mı olur ya da yanında üstünlük kurabilecekleri birini mi ister?
Kitabın konusu çok ilgi çekici. Anlatımı basit okunması kolay. Bence kitap okuma alışkanlığı elde etmek için okunabilecek bir kitap.
Kitapta sevmediğim bir özellik kitabın çok tahmin edilebilir olmasıydı. Zaten kitapta sonra ne olacağı hep belirtiliyor gibiydi, sürpriz bir durum yoktu. Diğer sevmediğim özelliği ise edebi dilinin çok kuvvetli olmamasıydı. Onun dışında verilmek istenen mesajlar ve duyguların yüreğe dokunması gayet güzeldi.