Kendine en özdeki soruyu sordun mu: Gerçekten problemler var mı? Yoksa onları sen mi yaratıyorsun? sen onları yaratmaya, onların arkadaşlığına çok alışmışsındır ve eğer problemler olmazsa kendini yalnız hissedersin. Hatta sen mutsuz olmak istersin ama boş olmak istemezsin. İnsanlar ıstıraplarına dahi tutunurlar ama boş olmaya hazır değillerdir
Sevgi bizim bağlantımızdır, sevgi bizim köklerimizdir.
Nefes aldığın gibi,beden için nefes mutlak bir şekilde gereklidir: Nefes almayı bırak ve artık yoksun aynı şekilde, sevgi de manevi nefestir. Ruh sevgi ile yaşar.
Senin sorumluluğun özgürlüğünden, bireyselliğinden ayrı değildir. Bir kez sorumluluğunu başka birisinin omuzlarına bıraktığında kendini bir hiçliğe indirgemiş olursun. Elbette bir şey
yanlış giderse artık hiç kimse seni suçlamayacaktır ama sen ruhunu kaybetmişsindir.
'Saraylar saltanatlar çöker
kan susar bir gün
zulüm biter.
menekşeler de açılır üstümüzde
leylaklar da güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...''
#AsağıyaBakmayacağız