Beden ve ruhun ayrılması anlamına gelen ölümü Platon memnuniyetle karşılar; bir anlamda ölüme aşıktır, çünkü bedenin kesintisiz talepleri, ruhun arayışını sürekli kesintiye uğratır.
Tek başımızı düşünürken bulduğumuz şey her ne olursa olsun, onu sözlü veya yazılı olarak başkalarına bir şekilde iletmediğimiz ya da onların sınamasına sunmadığımız taktirde, bulduğumuz bu şey yok olmaya mahkumdur.
Kimse toz konduramaz
Kesip attığımız tırnağa bile.
Sen en güzel kızısın
Bütün galaksilerin
Bense tözüyüm artık
Akkor tözüyüm
Prometheus’u yakan
Kara sevdanın…
Ne alnımızda bir ayıp
Ne koltuk altında
Saklı haçımız
Biz bu halkı sevdik
Ve bu ülkeyi.
İşte bağışlanmaz
Korkunç suçumuz..
Ahmet Arif