Var olmakla ilgili başka bir trajedi de geride kalanların intihar eden kişinin ölümüyle ondan yoksun bırakılmasıdır. Kendimizi âdeta bir tuzağın içinde buluruz. Artık dünyaya gelmişizdir. Varoluşumuzu sonlandırmak sevdiklerimize derin bir acı verir. Potansiyel ebeveynler üredikleri zaman kurdukları bu tuzağı iyi düşünmeliler.
İyi ve kötü şeyler sadece var olanların başına gelir. Acı gibi kötü şeylerden yoksunluk, ondan mahrum kalan kímse olmasa da iyidir, haz gibi iyi şeylerden yoksunluk ise sadece bu iyi şeyden mahrum kalan biri varsa kötüdür.
Buradan çıkarılacak sonuç, hiçbir zaman var olmayarak kötüden sakınmak varoluşa karşı daha avantajlı bir durumdur fakat var olmayarak iyi şeyden mahrum kalmak, hiçbir zaman var olmamak karşısında gerçek bir dezavantaj değildir.