"Roman açılmaya devam ettikçe, karakter yaptıklarını yapmaya devam ettikçe ve farklı durumlar sonu gelmeksizin görülmeye devam ettikçe, romanın kendisi, daha önce başvurduğumuz bir kelimeyle, şekilsiz görünmeye başlar. Geri kalandan onu ayırt edecek çok az şey vardır, çünkü onu ayırt edici yapacak hiçbir şey yoktur. Elbette yazar (eğer sonsuz uzunlukta bir romanın yazarını hayal edebilirsek) belli temaların altını çizebilir, belli tekerrür eden imgeleri ve durumları gözler önüne serebilir veya belli motifleri tekrar edebilir. Ama roman devam ettikçe altını çizmenin ve tekrar etmenin ne öneminin olabileceği merak edilebilir. Her şeyin yerli yerine oturduğu bir bütünlük yoktur, çünkü bir bütün yoktur."