Zeynep Feyza Yıldız
@yildiz_dev
24 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
o gün bugündür güneş, ay ve yıldızları kendi düzenine bıraktım, ne gündüz ne gece kaldı benim için; bütün dünya çevremde yitip gidiyor.
İnsan soyu tek bir kalıptan çıkmadır. Çoğu, yaşayabilmek için günlerinin büyük bir bölümünü çalışarak geçirir ve özgürlük olarak artakalan zaman onları o kadar kaygılandırır ki, ondan kurtulmak için denemedik şey bırakmazlar.
Uzun bir yolculuktan sonra eve dönmek gibisin.
"Eve geri dönmek" gibisin...
Düştükten sonra tekrar kalkmak gibisin. Kitabın kapağını ilk kez açmak gibisin. Uykuya dalmak, bir anda dalıvermek gibisin.
Sonsuza kadar yerleşmek gibisin. Bir daha hiç dönmemek gibisin. İçimden hiç dışarı çıkmamak gibisin. Kulağımdan çıkmayan sesler sözler gibisin.
Dümdüz bir yola alabildiğine koşmak gibisin. Yere boylu boyunca uzanmak gibisin. Düşünmeden mırıldanmak gibisin. Her mevsim tekrar dönmek gibisin. Her sabah yeniden kalkmak gibisin.
Yaşlanmadan ölmek gibisin.Gitmeden varmak gibisin.
Hiç aramadan bulmak gibisin. İçme doğmuş, orada kalmış gibisin.
Koşmak koşmak hiç durmamak gibisin. Dönmek dönmek hiç bulmamak gibisin. İçmek ama hiç kanmamak gibisin.
Sahile varıp gemileri yakmak gibisin.. Susmak ama hep anlatmak gibisin.
Sebepsiz gözyaşı dökmek gibisin.
İçim dışım dışım içim gibisin.
Ölmek ölmek hep öldürmek gibisin.
"Sana niye deli diyorlar duvarın öte yanındakiler, biliyor musun Yasef. Çayını fazla demli getiren çocuğa hiçbir zaman söylenmiyorsun da ondan. Biri yüzüne karşı hakaret etse, karşılık vermek aklına bile gelmez. Beş yaşındaki sümüklü çocuklara bile 'siz' diye hitap ediyorsun."
Reklam