Kardelen Çiçeği
@yildizdaki_cicek
Kış ortasında güneş bile iliklerine kadar üşürken, bütün güzelliğiyle açıveren bir kardelen. Umudun çiçeği...
hani hep kendinden ödün verirsin bir şeyler düzelsin diye. düzelmiyormuş o şeyler aynı noktada kalıyormuşsun. yapabileceğin tek şey susmakmış kendini daha fazla incitmeden.
öyle uzak ki yerim uzakları aşıyor...
Eskiden kendi ellerimle bile isteye duvar örerdim insanlara karşı küçüklükten beri belkide sanki böyle yapınca herkesten korunuyordum. çünkü saftım öyle biriydim ve insanlar bunu çok güzel kullanıyorlardı. güçlü olmak için sert bir tavır edindim. kimse kolay kolay yaklaşamıyordu böylece. bundan çok memnundum herkes korkuyordu konuşmaya ilk başlarda herkes kolayca hayatıma giremiyordu bu huzurlu hissettiriyordu. çevremdeki bi kaç kişi hariç kimseyle konuşma zorunluluğum yoktu güvenmek gibi çaba gerektiren şeylerde bulunmuyordum. yani hayat böyle çok kolaydı o zaman hissettiğime göre... sonra çevremdeki bi kaç kişi de çıktı belkide bazılarını ben çıkarttım insan bir kaç kez kırılınca zor toparlanıyor. onları çıkarttığım için mutluydum. çevremde kimse kalmamıştı kimse beni üzemiyordu. belli bir süre mutlu kaldım. sonra kimsem kalmadığını fark ettim. zaten yalnızdım belkide karakterim yüzünden herkes fazlasıyla üzmüştü. şimdi de çok yalnızdım mutluluğumu, üzüntümü paylaşabileceğim kimse yoktu paylaşmaya çalıştıklarım onlarda anlamıyordu. artık istediğim olmuştu. tamamen yalnızdım. mutlu musun artık istediğin oldu diye sordum kendime. uzun bir süre cevap veremedim kendimle bile konuşamıyordum. sonunda cevap verdim mutsuzdum çok yalnızdım kimse yoktu yanımda her şeyin suçlusu benmişim gibi hissettim. kimseyi geri almak istemiyordum tekrardan. güvenemedim kimseye. uzun süre böyle devam etti. sanki bir çöküşteydim. değişmeye karar verdim. hayatıma yeni insanlar alacağım, eskisi gibi sert olmayacağım, korkmayacağım, duvarlarımı yıkacağım dedim. başardım biliyor musunuz? karakterim kısmen değişti diyebilirim içeride eski hallerim olsa da dışarıya karşı farklı biriydim. çok rahat iletişim kuruyordum. çok rahat insan alıyordum hayatıma. ama
Görmezdim seni.
Zaman yıl yıl geçerdi. Uzaktan, çok uzaklardan seni seyrederdim.
Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.
Özdemir Asaf
Özdemir AsafBeni hayal kırıklığına uğratan, kendimden başkası değil.
Franz Kafka
Franz Kafka