Beynimde dirilik duygusunu kemiren ölüm, görünmez ayaklarıyla yaklaşıyordu. "Umut" denen oyalayıcı duygunun kör kandil kadar hükmü kalmamıştı. Yolumun bitiminde, gölgemi kör ışıkların aydınlattığı ıslak sokaklarda bırakıp zindan karanlığı odama kapanmıştım.
Ölüm çanı çalmaya görsün; "tükeniş", uçan kuşun kanadıyla yaklaşıyor!