1. Bölüm — Aşık Veysel
“Toprağın Dilini Bilen Adam”
Bir bozkır sabahında doğdu sesin,
Anadolu sardı seni bağrına.
Gözlerin görmese de dünya denen resmi,
Kalbin baktı insanın yarınına.
Bir saz aldın sustun önce,
Sonra dağlar konuştu telinden.
Her mısrada bir ömür saklıydı,
Her söz aktı tertemiz gönlünden.
Dost dedin, yol dedin, kara toprak,
İnsanı anlattın insanca.
Koca dünya kördü belki sana,
Sen gördün herkesi en açıkça.
Bir ozan değildin yalnızca sen,
Bir milletin vicdanıydın aslında.
Adın kaldı türkülerin içinde,
Yarınlara uzanan duanda.
Kısa Öykü: “Sazdaki Işık”
Köy sessizdi.
Rüzgâr, kuru otların arasından geçerken bir adam avlunun köşesinde sazını usulca eline aldı.
Gözleri dünyayı görmüyordu belki…
Ama insanların görmediği şeyleri o hissediyordu.
Bir çocuk yaklaştı ve sordu:
“Hiç görmeden nasıl bu kadar güzel anlatıyorsun dünyayı?”
Adam gülümsedi.
Parmaklarını sazın tellerine dokundurdu.
“Evlat…” dedi.
“Göz bazen bakar ama görmez. İnsan, kalbi kadar görür.”
Ve o gün Anadolu bir türkü daha öğrendi.
Yıllar sonra insanlar o türküyü dinlediğinde yalnız bir ozanı değil, hayatı anlamayı öğrendi.
Takvimlerden haberin yok mu
Geçiyor yıllar
Bana küsmüş yüzüme gülmez
Zalim aynalar
Kimimiz yorgun,kimimiz vurgun,
Kimi isyankar
Acı gerçek bu ömrümüz bir su
Geçiyor yıllar
Vakit geç olmuş dönülmez yolmuş
Yürek bin pişman
Bundan böyle bana meyler dost
Geceler düşman
Hani nerde beklenenler
Medet umdum senelerce
Anılar hep dolu dizgin
Bana hayır yok gecelerden
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yoruldum" diyorum, "Daha yaşın kaç?" diye soruyorlar. Oysa insanı yoran yıllar değil; yaşadıkları, sustukları ve içine attıklardır."
Eve anneme yardıma gelen abla beni annemden istedi annem de veremem olmaz, dedi. Sonra dedim ki ama ben gitmek istiyorum.d niye ben seni yıllar önce göndermediysem, dedi hahaha
"Ölümün rüyasını görmek kesinlikle ölümcül bir kazanın belirtisi değildir. Gerçek fiziksel ölümler kadar simgesel ölümler de vardır. Bunu şairler iyi bilirler ; yillar ölür, şarkılar ölür, sevgililer aşktan ölür ve mistik , yaşama karşı ölür;
Bende benden hiçbir şey bırakma
Senin yaşamını öylesine okumama izin ver ki
Sonra benim tüm yaşamın ölü olsun . "