Yıllar geçiyor, hayal edilemeyen sıradana dönüşüyor, korkunç olan sıkıcı hale geliyor, dayanılmaz olan rutin oluyor. Hepsini zihnimin karanlık bir köşesine atıyorum ve orada çok yer var. İnsanın bu kadar çok şeyle yaşayabilmesi çok şaşırtıcı."
Sinvar ve diğer birçok mahkûm, normalde hapisten kurtulma imkân ve ihtimalleri olmadığı halde Allah'a olan tam tevekkülleri sayesinde hapishaneyi eğitim yuvasına çevirdiler, ânın acılarına teslim olmayıp geleceğe odaklandılar ve on yıllar sonra esir takası sayesinde serbest kaldıklarında hayata atılacak donanıma sahip oldular.
“Kocasını vurduğu o birkaç dakikanın tohumları muhakkak ki yıllar sonra biçilmek üzere çok önceden ekilmişti. Cinayet işletecek öfke şimdide doğmaz. Hatırladığımızdan önceki zamanlardan, ilk yıllarımızdan gelir.”
Eski İngiltere ekonomisinden de bıkmıştım. Artıdeğer, değişim değeri gibi kavramlar uçuşuyordu gözlerimin önünde. Kıvıramayacağımı anladım ve haddini bilen bir genç olarak bu kitapları okumayı erteledim. İyi ki de öyle yapmışım, çünkü yıllar sonra bile okurken ter döküyordum