Bütün mevcudiyetimi yokluyorum. Anlıyorum ki, hayatımda uyanıklık doğmasını gerektirecek hiçbir hâl yoktur. Lakin yine anlıyorum ki, kalbimin sayfaları her gün, her dakika yeni bir acının ortaya çıktığı saha oluyor...
"Sevmek. Hanımefendi, sevmeye vakit bulabildik mi? Bir ömür çeşitli mücadeleler içinde geçti. Dağ, dere, tepe... Çadırda, karargahta ömür süren bir askerin sevmeye vakti kalır mı?"