Sen, taa baştan
yitirilen sevgili, hiç karşılaşılmayan,
bilmem hangi sesler hoşuna gider senin.
Ben artık, geleceğin dalgası kabarırken,
görmeye çalışınam seni. Bendeki en büyük
görüntüler, denenmiş uzak manzara,
kentler ve kuleler ve köprüler ve beklenmedik
dönemeçleri yolun
ve bir zamanlar tanrılarla
örülmüş toprakların gücü:
yükselirler içimde anlatmak için
hep kaçınan seni.
İlerde ol bütün ayrılışlardan, hepsi arkanda kalsın
kış gibi, şu geçip gitmekte olan.
Çünkü öyle sonsuzca kıştır insan kışın
ki yenilmez artık yüreğin, kışı bir atlatırsan.