Sahipsizdim, kimsesizdim ve hiç olmadığım kadar sessizdim. Ölecek bir yerim, yatacak bir mezarım bile yoktu. Şimdi burada ölsem yokluğumu dahi hissetmezdi kimse ve ben bunu biliyordum. Belki de bildiğim için ölemiyordum.
Görüyordum, ama ulaşamıyordum. Seviyordum, hem de çok seviyordum. Lakin yalnızca bir bakıştı beni âşık eden; ne ona gidebiliyordum, ne ondan gidebiliyordum.