Muhammed Yalçın

Zamanı saymak, saatlere bakmak; bir yığın hırsız arasında kaybettiğin paranı aramak gibi bir şey.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Sahipsizdim, kimsesizdim ve hiç olmadığım kadar sessizdim. Ölecek bir yerim, yatacak bir mezarım bile yoktu. Şimdi burada ölsem yokluğumu dahi hissetmezdi kimse ve ben bunu biliyordum. Belki de bildiğim için ölemiyordum.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı
Ama bekledim ve o hiç gelmedi. Beklemek, ne zor şeydi. Lakin benimki daha bir zordu, zira ben hiç tanımadığım birini bekliyordum.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı
Görüyordum, ama ulaşamıyordum. Seviyordum, hem de çok seviyordum. Lakin yalnızca bir bakıştı beni âşık eden; ne ona gidebiliyordum, ne ondan gidebiliyordum.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam