Muhammed Yalçın
@ylcndraw
-Yarım bıraktığım bütün kitaplardan özür dilerim.
Kitabın "Müthiş" önemli bir bölümüİnceleme
Bedeni ve fikri her çeşit iş ve çalışma hayatının ve başarılı olmanın bazı genel ve gerçekçi kuralları vardır. Bunlardan bazıları şöyledir:
Çalışmak için müsait vakit bekleme. Her zamanı çalışmak için müsait bil, Kendine göre müsait vakit bekler. sen, O vakit hiçbir zaman gelmez.
Çalışmak için müsait yer arama. Her yeri çalışmak için müsait bil. Kendine göre müsait yer beklersen, o yeri hiç bulamayabilirsin.
Bir günde ve bir zamanda yapman gereken bir işi, bir dersi, bir vazifeyi (ibadetini yarına erteleme. Çünkü her günün işi kendine yeter. (Hadis-i şerifte (Yarın yaparım diyenler helak oldu.) buyuruluyor.)
Bir zamanda yalnız tek bir işi yap, yalnız bir ders, bir kitap, hatta bir konu üzerinde çalış. Tâ ki, dikkatin ve kuvvetin yayılıp zayıflamasın. Bir zamanda birden fazla işi yapayım diyen hiçbirini tam ve temiz yapamaz. Dünyaca tanınmış, en büyük İslam âlimlerinden biri olan İmam-ı Gazali'ye İhya adlı muazzam eserini nasıl bir çalışma ile vücuda getirdiğini sormuşlar: “Bir zamanda yalnız bir konu, bir mesele üzerinde çalıştım.” demiş.
Başladığın bir işi bitirmeden başka bir işe başlama. Yarıda kalan iş başlanmamış demektir.
Bir günün işini (dersini, vazifesini) bitirdikten sonra - ertesi günü ne iş yapacağına karar ver. Yahut hiç olmazsa çalışmaya başlamadan evvel, hangi iş (ders, kitap) üzerinde çalışacağını düşünüp kararlaştır ve çalışmaya bu kararla otur.
Bir işe başlamadan, bir dersi öğrenmeye, bir kitabı okumaya oturmadan önce düşün ve çalışman için gereken şeyleri yanında ve elinin altında bulundur. Tâ ki, ikide bir kalem, kağıt aramaya kalkıp da dikkatin dağılmasın.
Çalışmaya oturduğun zaman tıpkı ateş hattında düşmanı gözetleyen bir asker gibi uyanık ol ve dikkat kesil ve bütün ruhi ve bedeni kuvvetinle kendini işe ver, o işe konsantre ol. (İşi
Reklam
Derin tahkik, özet ve yorumEdebiyat
Kitap ilk başta çok kısa Süreyya adında bir kadının iftirayla fahişe damgasını yemesiyle başlıyor.Kendisinin abisi,babası birde yetim bir çocuğu var. Çevresindeki kişilerden hakaret ve iftira görmesi ile devam ediyor.
Kitabın devamında Melkon diye bir ihtiyarın komşusuna kötü söz ve iftira attığı için içeride yatmasını konu alıyor.Asıl olay Melkonun, Esrar içicisi ve satıcı olan Hasan’la tavla oyunu oynarken konuşmasıdır. Hasan görgüsüz,ahlaksız ve bir o kadar da vicdansız birisidir.Melkon ise duygusal ve gururlu bir yapıya sahiptir. Her ne kadar Hasan’ın ne mal olduğunu bilsede koğuştakilerin ısrarıyla oyun oynar ve her seferinde ortalık kızışır. Bu kızışmada mapustakilere eğlence çıkar ve adeta orta oyunu izler gibi tüm koğuş onları izler. En son oyunlarında Hasan, Melkon’un üzerine çok gider. Melkon baba ilk başta dayanmaya çalışır fakat Hasan çok fazla üsteleyince dayanamaz o da açardı ağzın. Ama işin sonunda Hasanın utanması olmadığından hep bel altından vurur ve ailesine,namusuna laf eder.Ve Melkon ağlayarak oyundan ayrılır. O sırada mahkumlar onu yatıştırmaya çalışırken o da intikam duygusuyla Hasan’a ağır laflar eder. Bu sefer Hasan duymamazlıktan gelir ve araya koğuştaki Subay girer, olay küslük ile öyle biter. En son Melkon Dayı tahliye olduğu gün herkesle vedalaşırken Hasanı görür ve ona oğlum seni de severim ama gevezesin şu ağzını tut biraz deyip helallik isteyip mapushaneden ayrılır.
Daha sonraki hikayelerde aynı cezaevindeki hastanede geçer. İki farklı kişi vardır. Biri Çoban isimli bir genç, o yaşlarda esrar içtiği için mahkum olur.Fakat derdi çok hasta olması idi. Doktor çok iyi beslenirse ancak düzelebileceğini anlatıyor, yetmiyor müdürlüğe dilekçe yazıp pirzola yemesi gerektiğini vurguluyordu. Fakir Çoban ise aylarca bu ümit ile yanıp tutuşurken,
İncelemeden ziyade, tahlil...1K
1.BÖLÜM (Bir Ömür Nasıl Yaşanır?)
Hayat, derbederlik ve tembellik için çok uzun, fakat hırsla, yağma ve haydutluk yapmaya değmeyecek kadar kısadır.
Yaşınız ilerledikçe önünüzdeki hayatın kısaldığını anlıyorsunuz. ( ve bu cihetten kendinizi ve çevrenizi ilgilendiren mevzuların dışında, şahsi hırslardan kendinizi sıyırmanız gerekiyor.
Hikaye ve roman okumak insanı çok dinledirip, hafızasını açıyor. Sakın unutmayın en önemli şey hafızadır.
Hayatımız temel olarak dörde ayrılır;
12-25 yaşları arası
25-40 arası
40-55 arası
55-ve sonrası
13-25 YAŞLAR
Zihin, hafıza ve beden sağlığının en yerinde olduğu dönemdir.
Okuyup, öğrenmek, spor yapmak ve hemde fırsatları kollayıp, etrafı gözlemek lazım.
İyi bir yaşam için, sigara içiyorsanız bırakın. Yağlı yemeklerden tümden vazgeçin. Bir de muhakkak okuyun, hikaye ve romanın dinlendiren ve hafızayı açan gücünü ihmal etmeyin. En önemli şey hafızadır.
Artık bir ortaokul çoçuğu bile Aristo’nun bildiklerini biliyor, diyorlar. Yok canım, o çocuk Aristo’nun bildiğinin çeyreğini bilmediği gibi, onun yaptığını da yapamıyor. Bu eğitim tam aksine, insanların yaratıcı taraflarını öldürüyor.
Ahlat: doğada kendiliğinden yetişen bir ağaç.
Toprak AnaEdebiyat
“Savaş” kelimesine bu kitaptan sonra düşman olmamak elde değil. Hayatın en acımasız olduğu, hiç kimseyi tanımadığı ve asla kaderini bilemediği bir serüvenmiş aslında “Savaş”…
Aytmatov’un yaptığı da budur aslında. Savaşın, insanlara yapacağı sonucu zafer bile olsa sadece bir ailenin başından geçenlerin bu kadar acı olması gerçekleri adeta bir tokat gibi yüzümüze vuruyor…
KESİNLİKLE OKUMALISINIZ…