Zaten, bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.
Reklam
Yaşadığın hayata geç kalmış bir adam mısın, (netice itibariyle) sırtındaki yükten kurtulmuş biri mi, gamın kendisine uğramadığı bir adam mı? Yaşamış olduğun " 2. hayatı" yaşadın mı ya da yaşamak istedin mi? Yoksa o hayatın içindeki bir yoldan geçer gibi geçtin mi? Samimiydin ama olduğun gibi miydin? Göründüğün gibi miydin? Peki soluk benizli kıza hissettiğin yakınlık, yarım kalmışlık, bir daha karşılaşacağın için miydi, karşılaşmak istediğin için mi? Ya da benzer bir kadere tabii olup, birbirinizi anlayabileceğiniz için mi? Ne oldu bu kitapta, ne anladık?
"İhanet de ateşli ya da bulaşıcı bir hastalık gibi insanın yüzünden kolaylıkla anlaşılabilseydi keşke! O zaman güzellik asla sahte olmaz, pek çok insan ihanetin yıkımına uğramazdı."
Şu iki günlük dünyada;
Bir gün üzüntü,
Ertesi gün ayrılık.
Reklam