Yeter Levent Pir
@ylevent
Ebe
Lisans
Çankırı
Göksun
49 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Herkesin aklı bi' karış havada. Gözlerini alamıyorlar ki o telefonlarından. Telefonlar akıllandıkça insanlar alıklaştı.
Zaten insan dediğin yediği her kazıktan sonra
"Yok abi bundan sonra kimseye güvenmem ben," deyip de her seferinde kazık yemeye devam eden bir canlı türüdür.
Giderek kendime yakıştırdığım bir hüznüm vardı. Bunun özel bir şey olduğuna inanıyordum; boşluğa düşmek ve boşlukta kalmak gibi bir şey.
Yaşadığım dünya çok fakirdi. Okuduğum dünyaysa çok zengindi. Zenginlikten parayı kastetmiyorum. İnsanların içleri çok zengindi. Aklımdan geçirdiğim ama bir türlü konuşamadığım şeyleri açıkça konuşabiliyorlardı. Benim yaşadığım dünyada insanlar bir şey yaparlarken niye yaptıklarını kendilerine pek sormuyorlardı. Okuduğum kitaplardaysa herkes soru soruyordu. Soru sordukça içleri ortaya dökülüyordu..
