Ben sakinlik insanıyım.
Kargaşanın çok ötesindeki sakinliği seviyorum.
Herkesin bildiği ve gittiği yerleri değil, kimsenin uğramadığı o tenhalığı seviyorum.Yalnız başıma kaldığım saatleri, insan sesinden uzak mekanları ve ayak izi olmayan kumsalları seviyorum.
Vıcık vıcık ilişkileri değil; herkesin sınırını ve haddini bildiği, henüz anlamını yitirmemiş, koparılması mümkün olmayan, yormayan dostlukları seviyorum.
Mavi ile yeşilin ortasında uzayıp giden yolları, eski şarkıların sıralandığı ve sonunda küçük bir sahil kasabasına ulaşılan yolculukları seviyorum.
Ben baharın, papatyaların insanıyım. Yaz sıcaklarını ve kan donduran soğukları değil, tenime çarpan ılık rüzgarları seviyorum.
Akşamın serinliğini, sabahın dinginliğini ve gecenin sakinliğini seviyorum.
Bayram sabahlarını, günlerden pazarı ve aylardan ise eylülü seviyorum.
Doğanın tüm renklerini, sokağımdaki tüm
kedileri ve insanların da çok azını seviyorum.