Bana insanlardan mı bahsediyorsun? Demişti. İnsanlar mazide ve tarihin yaprakları arasında kaldılar. Bu gördüklerim birer karikatürden başka bir şey değildir.
Hakikaten şu insanlar pek müz’iç mahluklardı. Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar, fakat kendi gülünçlüklerini, zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlardı.