Hayat, parmaklarından neredeyse çekilmişti; öyle ki bir dalı tutmak için bile beraberce çalışmalarını zorlukla sağlayabildiği parmakları, vücudundan ve kendisinden çok uzaklaşmış gibiydiler. Bir dala dokunduğunda, onu gerçekten tutup tutmadığını anlamak için bakması gerekiyordu. Parmak uçlarıyla adam arasındaki iletişim telleri neredeyse kopmuştu.