Nasrettin Hoca pazara gitmiş bakmış ki, çok konuşan bir papağana çok yüksek bir fiyat yazmışlar. Bir sopanın ucunda tünüyor, konuşuyor da konuşuyor. Hoca da gitmiş, onun yerine bir hindi almış ayağını usulünce bağlamış ve üzerine bir fiyat yazmış ki, papağanın fiyatının on katı. Gelmişler bakmışlar ki bir hindi… Ama fiyat çok yüksek...
“Buna gülelim mi, ağlayalım mı hocam? Bu fiyat da nedir?” demişler.
Hoca, “O ucuz bile,” demiş.
Papağan şu fiyattadır, çünkü onun hüneri var, konuşuyor.” demişler.
Hoca ise, “Bizimki de düşünür!” diye cevap vermiş.
Muhteşem bir nükte! Çünkü Hoca düşünmek, konuşmaktan kıymetli olduğuna ihtar etmek istiyor
Hüner cihetinden bakıldığında, düşünenin kime ne kârı var ancak bu ihtarı daha nasıl açıklasın ki.
Habibullah’tan bahsederken de, "susması konuşmasından çoktu” buyrulmakta ya