Sinem S
@yokhukmunde
2 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çoğunlukla babamsız ailemizle, haliyle annemin hem anne hem baba olduğu o durumda, hafta sonları fırsat buldukça ilçemizden yaklaşık 1 saat uzaklıkta olan köyümüze giderdik. Bence bu annemin şehirdeki yalnızlığından ve yabancılığından kaçması gibi bir şeydi. Çocuk aklımla çok anlamlandırmadım ama köydeki neredeyse herkes bizim için mutluluk kaynağıydı. Yengem, kuzenlerim olan ağabeylerim-ablalarım, amcam, teyzem… Kendi hevesimizden annemin duygularını görecek değildik herhalde. Yine bu hevesle yolculuk yapacağımız bir gün sabırsızlıkla dolmuşta oturmuş onun kalkmasını beklerken annem evde şimdi ne olduğunu hatırlamadığım önemli bir şey unuttuğunu fark etti. Dolmuştaki herkes bir şekilde bir yerden tanıdık akraba konu komşu olduğu için bizi yaşlı bir teyzeye emanet edip hızlıca gidip geleceğini söyleyerek dolmuştan ayrıldı. Şu anda garipsesem de o gün tedirgin değildim. Annem sık sık bir şeylere yetişmeye çalıştığı için birilerine emanet edilmek zorunda kaldığımız çok olmuştu fakat annemsiz dolmuşun çalışıp yolculuğa başladığı hiç olmamıştı. Tedirgin gözlerle emanet edildiğimiz teyzeye baktım cevap vermesi için. Ne soruyordum acaba? Annem gelmedi farkında mısın? Neden şoföre müdehale etmiyorsun? Annemi ve bizi unuttun mu? Konuşmayı bilmiyor olabilir misin? Ya peki teyze organ mafyasıysa? Son soru şimdi gülünç geliyor ama o gün en çok ondan korkmuştum. Henüz soruları sormamış olsam da teyze bence bir cevap vermeliydi. Endişemizi anlasa gerek sadece dizime dokunarak “Annen gelecek” demekle yetindi. Nasıl yani annem hareket eden arabaya nasıl gelecek? Arabanın nerede olduğunu nereden bilecek? Arabayı bulsa bile şoför onu görmeden basıp giderse? Annem nasıl gelecek be kadın nasıl?
Zihnimden bitmek bilmeyen endişeli sorular geçerken arabanın penceresinden binalar, duvarlar,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İyi de hiç kendinize sordunuz mu, küçük bir çocuk gördüğümüzde neden onu öpücüklere ve sevgiye boğarız ya da amansız bir düşmanın dahi yüreği neden böylesi bir yumurcağın önünde yufkalaşıverir? Budalalığın cezbedici gücü değil de nedir? Kurnaz doğa bebeciği öyle donatmıştır ki nur saçan bu şirin ve savunmasız varlık doğduğu vakit çektirdiği bütün acıları unutturduğu gibi, ilgi ve şefkati de üzerine çeker.
“Yaşamdan daha tatlı ve değerli ne vardır?”
