Gönül güneşinin doğmasına engel ne varsa,
Yıkılsın, dağılsın, bir an evvel erisin.
İçime çöken o karakışlar artık bitsin,
Baharı görünce selâm verip gitsin.
Sabırla bekledim, dualarla yolunu gözledim,
Bir umut ışığı düştü ya ruhuma;
Kırıldı paslı zincirlerim, nihayet bildim:
Seninle kavuştu gönlüm gerçek yurduna.
Gönül güneşinin doğmasına engel ne varsa,
Adını andıkça kül olsun, yel olsun savrulsun gitsin uzaklara.
Yüreğimdeki buz, tek bir sözünle çözülsün,
Sen gel ki şafak vaktim, seninle yeniden başlasın.
Hayatın her anı aşkla yaşansın,
Seninle sarılırım yarınlara...
___ /Güven Taşdemir