Sönmeyen Şafak:Ezan-ı Muhammedi
Gök kubbeyi yırtan o kutlu seda,
Şehadetle başlar, biter bu nida.
Bin yıldır duyulur aynı sedada,
Ezanlar ruhumun en derin sesi.
Dört bir yanda yankı, huzur iklimi,
Sarsar gökyüzünü, titretir kimi.
Müminlere çağrı, gönlün hekimi,
Ezanlar dinmeyen iman nefesi.
Bozulmaz bu töre, susmaz bu bülbül,
Hakka açılan yol, kokusu bir gül.
Yere eğilmesin başımız, bir gün,
Ezanlar yurdumun ebedi sesi.
Varlığın tapusu, bağımsızlık bu,
Sema ile yerin en kutsal yolu.
Minareler tutar bu büyük kolu,
Ezanlar vatanın bitmez nefesi...❤️
©EMİRHAN ARSLAN🇹🇷
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
günler doğuyor, günler batıyor,
suya sabuna dokunmadan,
bir cezve ile demlik arasında,
günü küllükte bitirmek,
yoksa küllerinden günü mü silkelemek,
ne bir tren, ne bir yol,
ne beklenen, ne bekletilen,
kimse yok, derin bir uykuyu sallıyordum,
takvim yapraklarından uçaklar yapmışlığım,
üzerine serçeler çizmişliğimde var,
sonra serçelerden çok uçmuşluğum da var,
göğün altında kanatlarım çırpınıyor,
duyulur mu ya da hissedilir mi,
masum bir avazın sessiz ağlayışı,
sanki kaynar kazana atılmışım da,
yandım dedikçe odunlar sırtımda,
oysa nefes almak gibiydi yaşamak,
bir kaç gün bir kaç nefes,
kimi çaya bandı,
kimi kahveye yanında da masadan taşan küllükler,
neydik ne olduk,
küllü gri saçlar,
eğrilmiş bel,
dökülmüş diş,
