Sürekli hareket eden şeyler ölümsüz olduğu için her ruh ölümsüzdür. Ama başka bir şeyi hareket ettirip başka bir şey tarafından hareket ettirilen şeyin yaşamı hareket durumu durunca sona erer.Sadece kendiliğinden hareket eden şey hiçbir zaman kendisini bırakmayacağı için hareketini hiçbir zaman durdurmaz ve hareket eden diğer şeylerin hareketinin kaynağı ve başlangıcı olur. Başlangıcın yaratılışı yoktur. Var olan her şeyin bir başlangıçtan yaratılması gerekirken onun herhangi bir şeyden yaratılmasına gerek yoktur. Çünkü yaratılması için başka bir şeye gerek duyulsaydı başlangıç olmazdı.Yaratılmadığı için de zorunlu olarak yok edilemez. Çünkü başlangıç yok edilseydi, var olan her şey bir başlangıçtan yaratıldığına göre kendisi hiçbir zaman başka bir şeyden yaratılmayacak ve kendisinden de başka bir şeyler yaratılmayacaktı. Demek ki kendi kendini hareket ettiren şey hareketin başlangıcıdır. Bu yüzden yaratılması ve yok olması mümkün değildir Aksi takdirde gökyüzü ve yaratılmış olan bütün şeyler birlikte çökecek,
yeniden yaratılmalarını ve hareket etmelerini sağlayacak bir başlangıç var olmayacağı için hareketsiz kalacaklardı. Kendiliğinden hareket eden şeyin ölümsüzlüğü kanıtlandığına göre bu özelliğin ruhun
özünü ve tanımını oluşturduğunu söylemek ayıplanmamalıdır çünkü harekete dışarıdan alan beden ruhsuzken, ruhun doğasının bu olduğu doğruysa hareketi kendi içinden alan şeyi ruhu vardır.Durum gerçekten de öyleyse, yani kendi kendini hareket ettiren şey ruhtan başkası değilse o zaman ruhun yaratılmamış ve ölümsüz olması da zorunludur.
En önemlisi de anı yaşamamayı göze alamayız. Şu geçici yaşamda geçmişi anımsamak için geçici hayatının bir anını bile harcamayan kişi tüm fanilerden daha fazla kutsanmıştır.