Erdem German Çok beğendim üçünü de. Bu kitapta Leyla ve Mountolive dostluğunu (aşkı? ) ilgiyle okuyorum 😅 serideki ilişkiler ağı biraz alışılmışın dışında ama buna takılmamaya çalışıyorum. Bir yandan da merak ediyorum İskenderiye ne kadar yazarın anlattığı gibi bir yerdi acaba?
İpek Demirer Ben o kitabı okumadım ama anlattığın şeylerden yazarın ilişkileri bilerek biraz alışılmışın dışına kurduğu belli oluyor. Leyla–Mountolive dinamiği gerçekten ilgi çekici duruyor. İskenderiye meselesi de hoşuma gitti; şehirleri böyle karakter gibi anlatan yazarlar her zaman dikkatimi çeker. Sen okurken atmosfer sana nasıl geçiyor peki?
Erdem German tarif etmesi zor hocam ama çok zevk düşkünü insanlar ve buna tam uygun bir ortam. Pursewarden'den söz ediyorsunuz sanırım yazar karakter derken :) benim daha çok sevdiğim şey her kitapta, bir önceki kitapta anlatılan kilit bir olayın farklı bir yönünün ortaya çıkışı. Mesela Justine kitabında ördek avı ve yaşanan kaza (cinayet?) Balthazar kitabında farklı bir biçimde çıkıyor karşımıza. Ölen kişi kimdi? İlk kitapta kesin gibi ama Balthazar kitabında farklı bir şey söylüyor bize yazar.
İpek Demirer Serinin o yapısını çok merak ettim şimdi. Aynı olayın her kitapta farklı bir yüzünün ortaya çıkması gerçekten ustalık işi… Justine’de kesin gibi görünen bir şeyin Balthazar’da tamamen başka bir açıklamaya kavuşması da güzel bir oyunmuş. Sanki yazar okuru sürekli ‘gerçek dediğin şey biraz da bakış açısıdır’ diye dürtüyor gibi☺️
Pursewarden konusunu da anlattığın iyi oldu; karakterleri böyle çok katmanlı kurgulayan yazarları severim. Okudukça sende hangisi daha ağır basıyor peki: atmosfer mi, yoksa bu perspektif oyunları mı?
Büyük Defter - Kanıt - Üçüncü Yalan kitabı da öyleydi. Aslında üç kitap olarak yazılmış diye biliyorum. Daha sonra birleştirilmiş. Korkunç bazı olaylar var kitapta. Bu ara da sitede herkesin bu kitabı okuduğunu görüyorum 😅 etkinlik mi var iç güdüsel mi bilmiyorum. Ama dediğim gibi
Büyük Defter - Kanıt - Üçüncü Yalan kitabında da ilerledikçe bir önceki bölümde olmuş bir olayı tamamen yalanlayan yepyeni bir kurgu var. İskenderiye Dörtlüsü'nde perspektif ağır basıyor şu an. Gerçek nedir? Baktığımız noktadan gördüğümüz şey ise? Biraz yerimiz değişince aynı şeyi görebilir miyiz? Göremiyorsak tüm o kesinlikler ne olacak?
Büyük Defter - Kanıt - Üçüncü Yalan i ben de okudum; hatta bir okuma etkinliğine davet edilince başlamıştım 😊 Rahatsız edici ama çok vurucu bir dünya kuruyor Kristof.
Bu arada gözleminiz gerçekten çok iyi…(okuma etkinliği).Bir önceki kitapta ‘kesin’ sandığımız bir olayın sonraki kitapta tamamen başka bir yüzle ortaya çıkması hem Kristof’ta hem Durrell’de ortak bir oyun gibi.
Gerçeğin aslında bakış açısıyla bu kadar şekil değiştirmesi okuru sürekli tetikte tutuyor. Siz anlatınca İskenderiye Dörtlüsü’nün bu çok katmanlı yapısı daha da merak ettirdi doğrusu☺️
Büyük Defter - Kanıt - Üçüncü Yalan rahatsız edici ama yazarın zekasına da hayran olmamak elde değil. Okurların dehşeti atlatıp kitabın harika kurgusunu keşfedebilmelerine seviniyorum. Okuma etkinliği dedim çünkü bu kadar insan durup dururken topluca kendilerine bunu yapamazlar 😅
Karanlıkların Hükümdarı kitabında 'zamanın insana kazandırdığı perspektiften' söz eder. Bugünkü bilgilerimizle geçmişi yargılamayı ele alır mesela. Zeki yazarlar velhasıl. Okuma zevki yüksek kitaplar bu yüzden.
İpek Demirer Kesinlikle… Hem Kristof’un hem de Cercas’ın bu perspektif oyununu böylesine ustalıkla kullanması okuru gerçekten başka bir düzeye taşıyor. Zeki yazarların niyeti kadar okurun da o niyeti fark etme süreci çok keyifli. Sizin yorumlarınız da okurken bakış açımı genişletti açıkçası 😊
