Görmediğini iddia eden birinin, görmediği bir şeye bu kadar uzun bir savunma yazması harika bir ironi.
Sıradanlığın en büyük konforu, gözlerini kapatınca dünyanın yok olduğuna inanmaktır.
Benim keyif aldığım şey tam olarak bu:
Kendi gerçekliğiyle yüzleşemeyenlerin, görmezden geldikleri şeylerden bahsedip ve bu görmezden geldiklerini sandıkları şeye müthiş bir çelişkiyle yorumlarıyla açıklama yaparak aslında ne kadar gördüklerini, umursadıklarını ve rahatsız olduklarını kendi elleriyle kanıtlamalarıdır.
Katkınız için teşekkürler;
tam da bahsettiğim şeyi örneklendirdiniz. ☺️👋