Babamın doğu görevi nedeniyle Muştayız, ilkokul birinci sınıf zamanlarım. Evimizin yakınında tren rayları var, ara ara oradaki kalabalığa, insanlara şahit oluyorum. Rayların sonunun nereye vardığını merak ederdim hep ve o dönem bana hayli ilginç gelen komşumuzun kızının kürdan bacaklı Cin Ali serisinden ilhamla ufak hikayeler düşlerdim manzaraya doğru😄 Zaman başka akardı, güneşin ağaç yapraklarında aksettiği efsun başka.. gurbeti duyumsadığım, tattığım ilk demler de denilebilir :)
İşte o hayal gücü şimdiki biz biz yapan. Eve yakın demir yolu da ayrı bi şans özlem hocam. Görmesen bile gidip gelen ekspresin sesi yeter. Şimdi o sesler azaldı. Malumunuz hız çağı. ☺️
Kesinlikle, bizi biz yapan zamanlar👌🏻☺️
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.