Ertelemekle ün kazanmış biri olarak yazıyorum !
Marcel Proust okumayı dört yıldır ,dil öğrenmeyi yaklaşık on yıldır ,bir kaç dergiye yazı göndermeyi hatırlayamadığım kadar uzun zamandır erteliyorum.Fakat arkadaşlarımı aramayı , büyüklerimin halini hatrını sormayı bir an bile ertelemem . Ertelemek bilmediğinden korkmakla alakalı bir şey mi acaba ? Ertelemenin sebepleri ve sonuçları üzerinde düşünecek vaktim olduğunda bu konuya eğilmek üzere ileri bir tarihe erteliyorum yine.
Sanırım şuan babannemi eleştirirken aslında ne kadar onun gibi oldugumu farkettiğim an yaşadığım duyguyu yaşıyorum.
Bir de keşke bazen aklımıza gelen
herşeyi bir düzen içerisinde olmaksızın darmadağınık yazsak ve herkes üzerine biraz düşünse. Kafamızın içindeki o karmaşayı anlamaya çalışsa.Biliyorum bu bahsettiğim şey bir miktar bilinçakışı tekniğini hatırlattı size ama sizce de yazar onu bilinçli yapmıyor mudur? Ben tamamen bilinçsizce yansıtılan bir bilinç akışından bahsediyorum.
Neyse bu kadar saçmalığı buraya kadar okumak gayretini gösteren herkese sonsuz teşekkürler.Ordan deli gibi görünmediğimi düşünmek isterdim ama bu delilik olur farkındayım !