Eray
@younggriff
17 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ve Işık'ın İhtişamı üzerinde parladı.
Ve insanlara Işık'ın Barışı'nı verdi.
Ulusları kendine bağladı. Pek çoğundan bir ulus yarattı.
Ama yüreklerin parçaları yara verdi.
Ve eskiden olan yine geldi.
...ateş ve fırtınayla
her şeyi ikiye böldü.
...Barış için...
...onun barışı
...barıştı işte...
...kılıcın barışı.
Ve Işık'ın İhtişamı üzerinde parladı.
Ejder'in İhtişamından
Reklam
Mat orada mızrağına dayanarak durmuş sırıtıyordu. Geniş siperlikli şapkasını arkaya itmişti. "Nasıl bu kadar neşeli olabiliyorsun?" Havada hâlâ kavrulmuş et kokusu ve Bilgelerin ilgilendiği yanmış erkek ve kadınların inlemeleri asılıydı.
"Çünkü, hayattayım," diye hırladı Mat. "Ne yapmamı isterdin, ağlamamı mı?" Rahatsızca omuzlarını silkti. "Amys, Egwene'in birkaç gün içinde iyi olacağını söylüyor." O zaman çevresine bakındı ama gördüklerini görmek istemiyor gibiydi. "Yak beni, bu işi yapacaksak yapalım. Dovie'andi se tovya sagain."
"Ne?"
"Zarları atma zamanı, dedim. Sulin kulaklarını sağır mı etti?"
"Zarları atma zamanı," diye onayladı Rand. Camsı Hava bacası içinde alevler ölmüştü ama alevler hâlâ ter'angreal'i yalarmış gibi, beyaz dumanlar yükseliyordu. Moiraine. Yapması gereken... Olan olmuştu. Kızlar Sulin'in çevresine doluşmuşlardı, rıhtıma ne kadar sığabiliyorsa. Olan olmuştu ve bununla yaşamayı öğrenmesi gerekiyordu. Ölüm, bununla yaşamaktan daha kolay olurdu. "Yapalım şu işi."
Lan eyerden eğilip Rand'ın omzunu kuvvetle kavradı. Rand, adama yarı evcil kurt dediğini hatırlıyordu ama o gözler, bir kurdun kucak köpeği gibi görünmesine sebep olurdu. "Pek çok açıdan birbirimize benziyoruz; sen ve ben. İçimizde bir karanlık var. Karanlık, acı, ölüm. Bizden yayılıyorlar. Bir kadına âşık olursan Rand, onu terk et ve bırak başkasını bulsun. Ona verebileceğin en iyi armağan bu olur." Doğrularak tek elini kaldırdı. "Barış kılıcınla olsun. Tai'shar Manetheren." Kadim selam. Manetheren'in gerçek kanı.
Rand elini kaldırdı. "Tai'shar Malkier."
Lan Mandarb'ı mahmuzladı ve aygır öne atıldı. Son Malkierliyi her nereye gidecekse, ta oraya kadar dörtnala götürecekmiş gibi, yolundaki Aielleri ve başka herkesi dağıttı.
"Annenin kolları sana kucak açsın, Lan," diye mırıldandı Rand. Sonra ürperdi. Bu Shienar'da ve Sınırboyları'nın başka yerlerinde, cenazede söylenirdi.
Ve üzerinde hiçbir şeyin yetişmediği topraklara kan yağdığı zaman Ejderin Çocukları filizlendi, ölümle dans etmek üzere silahlanmış Ejderin Halkı. Ve o onları kıraç topraklardan çağırdı ve onlar savaşla dünyayı sarstılar.
Zaman Çarkı'ndan. Sulamein so Bhagad
Güneş Sarayı Baş Tarihçisi, Dördüncü Çağ
"Ben, Perrin Aybara, sana aşkımı adıyorum, Faile Bashere, yaşadığım sürece." Yaşadığım sürece ve daha sonrasında. "Bu dünyada sahip olduğum her şeyi sana veriyorum." Bir at, bir balta ve bir yay. Bir de çekiç. Bir geline yakışır armağanlar değil. Sana hayatımı veriyorum, aşkım. Sahip olduğum tek şey bu. "Seni tutacağım ve koruyacağım, bakacağım ve destekleyeceğim, koruyacağım ve savunacağım, hayatım boyunca her gün." Seni yanımda tutamam; seni korumamın tek yolu seni uzaklara göndermek. "Her zaman ve daima seninim." Sözlerini bitirdiği zaman elleri gözle görülür bir biçimde titriyordu.
Faile ellerini çekip onunkileri tuttu. "Ben, Zarine Bashere..." İşte bu şaşırtıcıydı; bu isimden nefret ederdi, "sana aşkımı adıyorum, Perrin Aybara..." Kızın elleri hiç titremiyordu.
Reklam