İclal Aydın çocukluğundan itibaren başlayan kaybedişlerini, hayal kırıklıklarını,büyüme sancılarını, gençlik ve yetişkinlik yıllarında da devam eden zorlukları, bu zorluklarla nasıl başa çıktığını ve küllerinden doğuşunu bütün şeffaflığıyla okura 17 mektupta anlatmış. Mektuplar birbiriyle bağlantılı ve akıcı bir üslupla kaleme alındığı için kitap su gibi aktı. Tebessüm ettiğim yerler olduğu gibi ağladığım yerler de oldu. Yazarın yıllar önce yaşadığı zorlukları bugünlerde yaşıyor olmak yalnız olmadığımı hissettirdi ve umudum tazelendi.
"İşte böyle...
Sana yazdım !
Bunu sen oku." (S.14) demiş yazar.
Ben okudum siz de okuyun :)