Sena
@yousenaaa
İclal Aydın çocukluğundan itibaren başlayan kaybedişlerini, hayal kırıklıklarını,büyüme sancılarını, gençlik ve yetişkinlik yıllarında da devam eden zorlukları, bu zorluklarla nasıl başa çıktığını ve küllerinden doğuşunu bütün şeffaflığıyla okura 17 mektupta anlatmış. Mektuplar birbiriyle bağlantılı ve akıcı bir üslupla kaleme alındığı için kitap su gibi aktı. Tebessüm ettiğim yerler olduğu gibi ağladığım yerler de oldu. Yazarın yıllar önce yaşadığı zorlukları bugünlerde yaşıyor olmak yalnız olmadığımı hissettirdi ve umudum tazelendi.
"İşte böyle...
Sana yazdım !
Bunu sen oku." (S.14) demiş yazar.
Ben okudum siz de okuyun :)
Reklam
İclal Aydın'ın "Ben kimim ?, Evim neresi ?, Nereye aitim ?" gibi sorulardan yola çıkarak kaleme aldığı, Prizren'de başlayıp İzmir'de devam ettiği, son noktayı ise Sicilya'da koyduğu eser, geçmişinde türlü zorluklar yaşamış göçmenlerle İç Anadolu'nun bağrından kopup Salkım Sokak'ta yeni bir hayat, yuva kuran birbirinden farklı milletlerin, insanların sıcacık hikâyesini konu alıyor.
Kitapla ilgili düşüncelerime gelirsek;
Her satırında kendimden, çocukluğumdan bir parça buldum. Kimi zaman Amina ile kanaviçe işledim, kimi zaman Mert ve Edis ile Şakir dedenin dizinin dibine oturup o unutulmaz hikâyeleri can kulağıyla dinledim...(Yazmak istediğim çok şey var ancak daha fazla spoiler vermek istemiyorum)
En yakın arkadaşımdan ayrılmışım gibi içimde bir burukluk olsa da İclal Aydın'ın kalemiyle tanıştığım ilk kitap olan, sımsıcak hikâyesi ve insanlarıyla yüreğimi sarıp sarmalayan, şifa gibi gelen 
Salkım Sokak No:3'ün bendeki yeri her zaman özel ve kıymetli kalacak.
Milli mücadele döneminde İstanbul'dan taşraya öğretmen olarak atanan Aliye'nin kendi menfaatleri, çıkarları uğruna her şeyi göze alan, türlü kötülükleri yapan insanlarla verdiği mücadele..
Eser, ilk sayfalardan itibaren eğitimsizliğin, cehaletin ne denli büyük bir hastalık olduğunu yüzümüze vuruyor. Devamında gelişen olaylar silsilesi de bu cehaletten kaynaklanıyor. Aliye idealist, vatansever, cesur, mücadeleci bir karakter olarak karşımıza çıksa da kendi doğruları, çıkarları için halkı kışkırtan, galeyana getiren, türlü oyunlar çeviren Hacı Fettah Efendi'ye karşı verdiği mücadele ölümüyle son buluyor. Ancak Aliye'nin "Sizin toprağınız benim toprağım, sizin eviniz benim evim; burası için, buranın çocukları için bir ışık, bir ana olacağım ve hiçbir şeyden korkmayacağım, vallahi ve billâhi !" İfadesi onun ne kadar fedâkar olduğunu ve aslında birçok şeyi kazandığını gösteriyor.
1920 - 1970'li yıllarda yaşanan olaylar ve zamanın, hayatın gölgesinde kalmış Mücellâ'nın hikâyesi.. Nazan Bekiroğlu'nun kaleminden öyle güzel, öyle nahif anlatılmış ki okurken Mücellâ'ya, yaşadıklarına üzülmemek elde değil. Okurken çeşitli duygular yaşadım. Mücellâ ile sevindim, Mücellâ ile üzüldüm, acısını paylaştım, içimi döktüm.. Kitap bittiğinde ise sanki en yakın arkadaşımı kaybettim, boşluğa düştüm. Nazan Bekiroğlu'nun yine yüreğe dokunan bir eseri. Sizin de yüreğinize dokunacağını düşünüyorum. Ben Mücellâ'yı çook sevdim ve ondan çok şey öğrendim. Sizin de severek okuyacağınızı ve kendinizden bir şeyler bulacağınızdan eminim.
Rıfat Ilgaz'ın kendi anılarından yola çıkarak kaleme aldığı bu kitapta dönemin eğitim sistemi, öğretmenler ve öğrencilerin bakış açılarıyla karşımıza çıkıyor. Mizahi bir üslupla yazılan eseri keyifle okudum. Okurken zaman zaman sinema filminden sahneler gözümde canlansa da kitabı okumak çok daha keyifli ve eğlenceliydi. Yazarla tanışma kitabım olan Hababam Sınıfı'nın diğer seri kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.
Reklam