Sanki bu ülkeyle benim aramda bir kader ortaklığı vardı, ikimiz de bir sırrı çözemediğimiz için acılar çekiyor ve bir türlü bu durumu düzeltemiyorduk; başımızın dertte olduğunu kavrıyorduk da bu dertten çıkacak gücü gösteremiyorduk.
Yatılı okulu çok sevdim. Çünkü hayatımda ilk kez aynı çatının altında yattığım insanlarla eşittim, onlar da yatılı öğrenciydi, ben de yatılı öğrenciydim, okul hiçbirimizin değildi, hepimiz orada yabancıydık; bu eşitlik, hayatımda tadabildiğim en büyük ortaklık oldu insanlarla.