Eskiden mutsuzluğun herkes için aynı olduğunu düşünürdüm, şimdi mutsuzlukların değişik biçimleri olduğunu düşünüyorum, belki de diyorum, insanları birbirine benzeten onların mutsuzluk biçimleridir…
Onunla yaşayacağımız bir aşk ikimiz için de inanılmaz bir meydan okuma olurdu, mutlu olmasını bilmeyen iki insanın birbirini mutlu etmek için uğraşması ve bunu nasıl yapacaklarını bilemedikleri için kendilerini parçalamaları, sonunda kızıp karşılarındakileri de parçalamaya başlamaları, işte buna insanlar büyük bir aşk derlerdi ve gerçekten de büyük bir aşk olurdu herhalde.