Sıkılır insan, çıkar eğlenir, kafasına eseni yapar dostları arar, buluşur, çay içer, alır derdini içinden güzel cümleler kurar, kendi de bilmez bazen gündüzün tılsımlı, yapay halini mesken edinir ama ani bir şey olur ki, her güzel şeyin üstünü çizer gece olmuştur, yastığa kafasını koymuştur insan kaçınılmaz olanı fark etmiştir yalnızdır insan gerisi muamma...
Hiç kuşku yok, seçilmişim. Bir insan olarak yaratılmış, dünyaya salınmışım. Kaderimi kuşanmış, her kazaya her belâya ezelden "Belî," demişim. Bir sürgün gömleği geçirmişim eğnime, epeyce ağır gelmiş. Bu yüzden "iyi ki" demişim yeri gelince, ama daha çok "keşke" demişim. Yeni gelmiş dağ altında ezilmiş yeri gelmiş bir karış suda boğulmuşum.