Nazan Bekiroğlu 'nun tüm kitaplarını tekrar tekrar okusam bana ömrümce yeter gibi. Öyle bir kitap yine. Ciğerimden yakaladığı cümleleri,o yöne bakmama vesile olan işaretleri, benimkine ortak kederleri. Ona aşina sevenleri için akşamları kapısını tıklatıp bir kahvesini içerken yapılan sohbet tadında.
İçimde çok büyük bir ağlamak var. Bir ağacın altında oturarak hem kendime, hem bütün insanlara hem börtü böceğe, kurda kuşa. Bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum.
Bilirdiniz ki, çilenin, yani başkalarının çektiği çilenin cahili olursanız sorumluluk da kalkardı sırtınızdan kendiliğinden, yaptırım da. Vicdanınız sizi rahatsız etmezdi o zaman. Görmezseniz içiniz bulanmazdı. Ne kadar az bilirseniz canınız o kadar az acırdı. Bilmezsiniz nereden bilecektiniz?