“…bir kadının kendi kendini tamir etmesinin hikayesi.” Tam olarak bu evet. Önce ayrılmak istiyorumlar, sonra barışmak istiyorumlar, sonra dön banalar, sonra geçmesini bekliyorumlar, ardından kabulleniş. Bir ayrılığı, acıyı, yalnızlığı kabulleniş. Öyle sessiz, öyle tenha, öyle yalın anlatmış ki yazar, bazen gülümsetip bazen göz doldurdu, hayran olmamak mümkün değil.