Gün de gitti,
Güneşin cehri rengi de bıraktı,
Karanlık çöktü üzerine yalnızlığımın,
Ne tekbirler, ne tavaflar,
Şeytanları taşlayıp durdum,
Nasırlı ayaklarım, çatlamış ellerime medar,
Eyy yâr!
Gün söndü,
Ateş harlasın yüreğini,
Bir akşamüstü hicranında,
Yine kulağım kemanında,
Adımı sayıklıyorsun sanki,
Her dokunuşta,
Adıma benzer bir inleyiş var,
Kokusunu duyuyorum,
Öyle olsun istiyorum,
Yan küllerimin kokusunda,
Kimsesiz dehlizlerde ölüyorum...