Sonbaharın Tutsağı
@ysn07
Oysa ben akşam olmuşum, yapraklarım dökülüyor usul usul, adım sonbahar.
Şu anda okuduğu kitap
Dün yine yapayalnız dolaştım yollarda
Yağmurlarda ıslanan bomboş sokaklarda
Gözlerimde yaş, kalbimde sızı, unutmadım seni
Unutamadım, unutamadım, ne olur anla beni
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sözüm
Silip atmadım, yıkıp kaçmadım, canını yakmadım. Sadece senin için kendimi ateşlere attım. Farkına varırsın elbet birgün. Elbet aklına gelir de bakarsın bir gün geçmişe. Ve belki merak edersin. Emin ol değişen bir şey olmayacak. Sözüm hala sözüm olacak. Ölene kadar yalnız sen olacaksın her geçen gün yavaşlayan bedenimde. Belki bedenimi bulamayacaksın, belki gözlerime bakamayacaksın. Bende kalan hatıraların ilk kez elini tuttuğum bankta olacak. Tek eksik sanırım ben olacağım.
Özledim o zalimin sesini soluğunu
Yansa da canım yansa beklediğim hayali
Ah geceler boyu kalsa da yarım kalsa
Bir gün elbet son bulur
Görünür kara sevda...
Bağımlılık değilsin sen ama
İsmini duyunca içim ürperiyor işte.
Sonra gözlerim kararıyor,
Ani sen ataklarım geliyor.
Huzursuzlanıyorum sürekli,
Karamsarlık kaplıyor içimi.
Oysa sen benim vazgeçilmezimdin.
İçime çektiğim nefes,
Her gece gördüğüm rüyaydın.
Yoksunluğunu çekiyorum delirircesine,
Hiçbir ilaç istemiyorum senden başka.
Kimse girmesin rüyalarıma,
Hayallerimi senden başka kimse süslemesin.
Ben, sen atakları çekmeye razıyım,
Karamsarlıklar içinde kaybolmaya razıyım.
Yeter ki sen eksilme içimden!