Silip atmadım, yıkıp kaçmadım, canını yakmadım. Sadece senin için kendimi ateşlere attım. Farkına varırsın elbet birgün. Elbet aklına gelir de bakarsın bir gün geçmişe. Ve belki merak edersin. Emin ol değişen bir şey olmayacak. Sözüm hala sözüm olacak. Ölene kadar yalnız sen olacaksın her geçen gün yavaşlayan bedenimde. Belki bedenimi bulamayacaksın, belki gözlerime bakamayacaksın. Bende kalan hatıraların ilk kez elini tuttuğum bankta olacak. Tek eksik sanırım ben olacağım.
Özledim o zalimin sesini soluğunu
Yansa da canım yansa beklediğim hayali
Ah geceler boyu kalsa da yarım kalsa
Bir gün elbet son bulur
Görünür kara sevda...
Gün ağarınca boynum bükülür
Dalarım uzaklara gönlüm sıkılır
Sorma ne haldeyim
Sorma kederdeyim
Sorma yangınlardayım zaman zaman
Sorma utanırım
Sorma söyleyemem
Sorma nöbetlerdeyim başım duman
Ah bu yangın beni öldürüyor yavaş yavaş
Kor kor ateşler yanıyor içimde
Aşkı beni kül ediyor...