İnsan neyin doymamışıysa en çok onun teşhircisi oluyor.Nerede zaafı varsa onun çığırtkanlığını yapıyor.Neye karşı çok açlık çekmişse o sofranın oburu oluyor.Neye duymaya muhtaçsa o ağzın kölesi oluyor.Nerede görmezden gelinmişse o sahneden asla inmiyor.
"Kaba saba ve ruhsuz bir çağın ortasında, duyarlı bir ruhun sorumluluğuyla yaşamaya çalışmak her gün yeniden...Hiç durmadan baştan başlaman gerekiyor .Ne var ki zaten başka bir yol da yok."
#Herbert Roch 'a mektubundan