Böyle geçiyor hayat, benim seyrimde. Coşkun akan sularda bir damlayım ben. Neyim, neresindeyim bilemiyorum? Sürükleniyorum ha bire, bir yerlere. Acımı, hüznümü, özlemimi tebessümlerle akıtanım ben. Ben, ben gibi değilim aslında. Hep görüldüğü gibi sanılanım. Kendimi tanıyamıyorum çoğu kere. Ben bana yabancı; bana da ben...