Hayatı yaşamanın iki yolu var: Bir tanesi, kaderinin sorumluluğunu üstlenmek, kendi kararlarını kendi vermek ve uygulamak,avantaj ve dezavantajları, mutluluk ve mutsuzluğu kabul etmek;cesurca,dürüstçe,pazarlık etmeden,yücegönüllülük ve tevazuyla.Diğeri ise,kaderini aramak:Ama insan onu ararken sadece gücünü,zamanını,hayallerini,doğru ve iyi anlamdaki körlüğünü,içgüdülerini değil,kendi değerini de kaybeder.Gittikçe yoksullaşır;yeni gelen daima önceden olandan daha kötüdür.
Bir şey daha: Aramak için inanmak gerekir,inanmak içinse belki yaşamak için gerekenden daha fazla güç.
insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor