Yusuf yıldız
@yusuf_yldz56
3 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
*“Okudukça garip bir şey oldu…*
Sanki bu kitap benim içimden yazılmış gibiydi.
Cümleler uzundu, karmaşıktı, ama ben de zaten öyle hissetmiyor muydum?
Düşüncelerim gibi dağınık, duygularım gibi savruktu her sayfa.
Turgut'un çaresizliği, Selim'in sessizliği, Olric'in varlığı... Hepsi bendendi sanki.
Toplumun dayattığı kalıplara uymaya çalışırken ne çok şey kaybettiğimi fark ettim.
Ve en çok da kendimi.
Oğuz Atay bana ‘tutunamamak’ utanılacak bir şey değil, bir duruş bile olabilir, dedi adeta.
Bu kitabı okurken eğlenmedim…
İyileşmedim…
Ama anlaşıldığımı hissettim.
Ve bu, bazen her şeyden daha fazlası.”
Ayrılıklar zor derler,
Zor değil aslında;
En kolay olanıdır ayrılık.
Bir anda olur,
Bir bakarsın bitmişsin,
Bir bakarsın gitmiş o.
Asıl zor olan,
Ayrılıklardan sonra yaşamak;
Hatiralarla, resimlerle,
Içinde büyüyen sessizlikle...
Insan unutur mu dersin?
Unutur elbet;
Ama izleri kalır,
Kalbine işlenmiş bir dövme gibi.
Ve sen yaşarsın,
Her yeni günde biraz eksilerek,
Her yeni gecede biraz yanarak. Nazım Hikmet
Sesini unutmaya başladım.
Onca geceyi sohbetinle devirmemize rağmen.
Annenin yanındayken sesini saran o utangaçliğı,
Telefonu açtığında o,
"Alo" deyişini özlüyorum hålen.
Ama yüzünü unutmaya imkan mı var?
Hele o kahverengi gözlerini... Saçlarından ağırlığını alırdı rüzgar,
Şimdi ise fırtınalar besliyor özlemini.
Umurunda olmamam canımı yakmıyor.
Çünkü sen de bir zamanlar ben de "bir şeydim"
Belki de hala bunun farkında değilsin.
Gözünde "hiçbir șey"
Olmayan bir insan için,
Sen hälå her şeysin.
Eğer bir şeye çare varsa mutsuz olmaya ne gerek var ? Eğer bir şeye çare yoksa mutsuz olmak ne işe yarar ?
Beni bir gün unutacaksan beni bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi boş yere mağaramdan çıkarma beni alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna tedirgin etme beni