Gece bitmek bilmiyor, içime çektiğim soğuk hava iliklerime işliyor.Cam kenarında,camlar buğulanmış dışarıda dünya yokmuş gibi.
Tavanlar bu gece daha düşük, duvarlar daha sessiz ve sert.Ömür ise parça parça düşüyor elimden .
Herkes uzak, anılarda kalmış sesleri sadece.Vazgeçmek artık bir alışkanlık ve kelimler daha da anlamsız,sessizlik ise ağır ve köşede bekleyen bir gölge gibi...