Yusuf

Yusuf
@yusufbl
Odamda öldürdüğüm örümcek meğerse beni hayatı boyunca oda arkadaşı sanıyormuş..!
...
Devam
Adana
3 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
belki de hayat denen şey çocukların kahkahasına karışan o gece sesinde saklıdır.
Reklam
Sokaklardaki Sükunnet
Çocuklar geceye doğru koşuyor, Ellerinde top, yüzlerinde oyun sevinci. Yaş alırız biz,ömür ağır ağır, Onlar ise zamanın gölgesine aldırmaz. Bir yanda hastalık, ince bir sızı, Bir yanda sıcaklık, sarıp sarmalayan yaz akşamı. Ay ışığı düşer sessiz sokaklara, Çocuk kahkahalarıyla birleşir gökyüzünde. Ve biz anlarız, Ömrün yükü, hastalığın izi, Hepsi geçer belki, ama Bir topun peşinde koşan çocuk kalbimiz Hiç yaşlanmaz.
Şiir
02.09...
Ankara’da başlar gün sevgili soğuk sarar sokakları Güz rüzgârları tenime dokunuyor hüznün başkentine yakışır gibi Adana’da yanar taş kaldırımlar, güneş bile terler orada sıcağın içinde saklı bir sabır Bekler sabırla... Akdamar Adası kadar uzak, bir özlemin ufka düşmüş resmi. Gölde dalgalar sanki sana kavuşamamanın yankısı. Sevmek, Eylül’de başlar ilk serinliğin dokunduğu anda Bir yaprak düşer ardından binlercesi ama kalbim tek bir ismi taşır hâlâ...
Şiir
Serin bir rüzgar dolaşır içimde, ormanların koynunda unutulmuş bir yaprak kadar sessizim. Yeşillik sarar dört bir yanımı, ama içimde hiçbir kuş ötmez artık. Sessizlik, bir çiy damlası gibi düşer tenhasında kalbimin. Her şey durur, yalnızlık yürür sadece serin, sabırlı ve vazgeçmeyen bir gölge gibi. Orman, beni dinler, ama hiçbir şey söylemez.
Şiir
Uykusuzluk mu bu? Yoksa içimde uyuyan bir benliğin hiç uyanmayacak olması mı? Göz kapaklarım değil ağır olan umutlarım. İçimde biriken, ama hiçbir yere varamayan cümleler. Çaresizliği tarif etmek kolay değil. Ama ben yaşıyorum Her sabah aynı serin havada, aynı banka oturup aynı serçeyle göz göze gelip aynı sessizlikte boğuluyorum. Kalkmak gerek belki Ama neden? Kim için Nereye Sabah oldu diyor gökyüzü. Ama içimde hâlâ gece. Ve gece hiçbir şey sormadan sadece kalıyor.
Şiir