“İnsan aşkı görür görmez tanır mı yoksa hayalinde kurduğu gibi bir şey mi zanneder?”
Anne Shirley’nin hayatında değişim rüzgârları esmeye başlamıştır. Daha önce ertelediği üniversite hayalini gerçekleştirmek üzere Avonlea’den ayrılıp Kingsport’a giden Anne, orada eski dostu Priscilla’yla bir pansiyona yerleşir. İki genç kız bu yabancı memlekete alışmaya çalışırlarken yepyeni bir düzen kurarak hayatın önemli bir dönemecini daha geçerler.
Yuvam dediği Yeşil Ev’i özlemeyi ve düşünmeyi hiç bırakmayan Anne, Avonlea’ye dönmek için tatilleri iple çekse de üç kız arkadaşıyla birlikte kiraladıkları evde tam bir üniversiteli gibi yaşamaktan da hoşnuttur. Ancak üniversite yılları sadece sınavların zorluğuyla ve yeni bir ev düzeniyle girmemiştir hayatına. Anne’in gönül işleri, duyguları ve aklı epey karışırken yetişkinliğe geçişin ağırlığı bir kere daha omuzlarına çöker.
Yeşilin Kızı Anne’in üçüncü kitabında Anne üniversite okumak için Avonlea’den ayrılır. Üniversite yılları yeni arkadaşlıkların, alışkın olmadığı bir ev hayatının ve gönül işlerinin önünü açar. Çocukluk yıllarını geride bırakan Anne’in bu yeni tecrübelerle baş etmesi gerekecektir. Hayal gücünü de tamamen ardında bırakmamıştır...
Internally screaming
Maxon'ı öpüyor Maxon'a aitim hiçbir şeyden bu kadar emin olmamıştım diyor. Aspen'i öpüyor Aspen benim yuvam diyor??? Yani gitti Aspen'i harcadı Maxon veledi için. Şaka gibi. Maxon benim için ehh di Celeste olayına kadar. Bi de açıklaması da bi kere olsun normal hissetmek istedim ŞAKA MISIN? America nasıl affedebildi algılayamıyorum inanın. Gerçi o da Aspenle birlikteydi Maxon'ın arkasından ama yine de acayip sinir oldum ikisine de. Bu other woman olayından nefret ediyorum ya mahvediyor karakterleri gözümde, asla toparlayamıyorum ne yaparlarsa yapsınlar. Her neyse yine acayip akıcıydı ama yine çoook sığ geldi bana. Gerçi ilk kitaba göre daha çok aksiyon vardı. Yani kitaptaki tek katlanabildiğim ve sevdiğim karakterler Aspen ve hizmetçiler onun dışında 0. Ve ben 4 5 sene önce ilk kitabı okuduğumda team Maxon'dım resmen ve şimdi diyalogları okurken bile cinnet geçiriyorum. Kristenla olan muhabbetinden NEFRET ETTİM. Ya anlıyorum America seni sevmezse alternatifin olsun diyosun da yine de ben olsam Kristen'ın K'si çıktığı an Maxon'ın ağzından terk etmiştim sarayı. Aaa neyse bunları boşverin de America'nın babası ÇOOOK TATLI. Yani o kadar safe bir insan ki. Ya biliyorum böyle incelemelerde genelde alakasız bir şekilde hep baba sahnelerini övüp duruyorum ama napıyım böyle beni bir ekstra etkiliyor yani. Valla kitapta enn sevdiğim sahneler bu babasının mektuplarını okumak oldu nerdeyse. Ve Maxonla sahneleri de çok tatlıydı bu arada babasının.
Reklam
Mo Dao Zu Shi - Mo Xiang Tong Xiu - Tüm Seri
Bu benim ilk danmei’m… İlk aşkım… Yuvam
Her şey The Untamed’i izledikten sonra oldu. Diziyi 3647363 kere izledim resmen, her seferinde aynı sahnelerde içim gidiyor tabi hiç bir zaman yetmez. noveli de 173636272 kere okudum (abartmıyorum). Donghuası da var. O günden beri buradayım. Çok yıl oldu tavşan deliğine düşeli ve çıkmak istemiyorum.
Wei Wuxian’ı her okuyuşumda kalbim eriyor. O neşeli, asi, kocaman kalpli çocuk… Gülerken ağlatıyor insanı. Lan Wangji ise… Sessiz duruşu, o bakışları, küçük hareketleriyle içimi yakıyor. WangXian gerçekten ölümsüz..
Kitap hem çok karanlık hem çok tatlı. Savaşlar, ihanetler, acımasız dünya… Ama bir yandan da ikinci şans, sadakat ve deli gibi sevmek var.
Şimdi bile kitabı düşününce hem gülümsüyorum hem göğsüm sıkışıyor. Wei Ying ve Lan Zhan kalbime yerleşti, hiç çıkmıyorlar. Yıllardır kalbimde kira dertleri yok. benim yuvam ve ben burada mutluyum
Yan karakterler de ayrı bir güzellik. Hepsi öyle derin yazılmış ki, onları da ayrı ayrı sevmeye başlıyorsun. Bazen onlara üzülüyor, bazen gurur duyuyorsun. Hikaye sadece WangXian değil, bütün bu bağlarla yaşıyor.
Eğer danmei’ye yeni başlıyorsan veya güzel bir aşk hikayesi arıyorsan… Buradan başla. Ama uyarayım: Bir kere girdin mi kolay kolay çıkamıyorsun. Ben çıkmak istemiyorum zaten.
(kalbimden milyon puan)
#MDZS #WangXian #Danmei
Herkes bir gün evine döner...
Bu kitap benim için hep ev,yuva oldu ve hep öyle olacak.Ne kadar paramparça da olsam ne kadar bitik de olsam bu kitap beni hep toparlıyor.Bunun belli bir nedeni yok fakat en çok bu evrene aidim sanırım ben.
Nasıl anlatılır bu seriye ve bu kitaba olan sevgim bilmiyorum.Bir insan evini nasıl anlatır ki?Şimdi çok abarttığımı,o kadar da güzel olmadığını söyleyeceksiniz.Fakat dışardan bakan göz ile,evin içinde yaşayanın gözü bir midir?Evim,yuvam,her şeyim.Hepsini bir kitaba sığdırdım.
Daren'in her repliğinde kalbim hızlanıyor,yüzüme aptal bir gülümseme oturuyor.Her satırda evime gelmiş gibi hissediyorum.Soluk almak gibi bir şey bu kitap.Sanki uzun zamandır denizin altındaymış gibi.
Duvarının çatlağına kadar bildiğim bir ev Ejderha ve Yıldız.Her şekilde ezberlediğim,zihnime kazınan bir melodi belki.Yanlız hissettiğimde,ağladığımda bir merhem.Bu kitabı kendi hikayelerimden bile daha çok seviyorum sanırım.
Evim bu kitap evim.İlla bir gün döneceğim.
Yuvaya Giden Yol1000Kitap
Yuvam sitesinde doğum yapan Fiyonk, yavrularına süt verebilmek için karnını doyurmak amacıyla kısa süreliğine ayrılır. Ancak bu ayrılık uzar; pazarda barınak görevlileri tarafından yakalanır ve bir barınağa götürülür.
Barınakta tanıştığı arkadaşlarıyla birlikte yavrularını bulmak için bir maceraya atılır. Çünkü Fiyonk, sokak kedileri gibi değildir; siteden hiç çıkmamıştır ve yolu bilmez. Ama anne içgüdüsüyle yavrularına ulaşmak ister. Ona yardım eden can dostları sayesinde birçok zorluğu aşar.
Sonunda tüm engellere rağmen evine dönmeyi başarır ve yavrularına kavuşur.
Dili çok sade ve akıcı. Bir çocuk kitabı olmasına rağmen, yetişkinlerin de okurken içine sıcacık bir his bırakıyor. Sevgi ve umut dolu bir hikâye 
Yuvaya Giden Yol 
Canan Sonuzun
Yuvaya Giden Yol Canan SonuzunTravma Nöbetçileri
Merhaba, uzun bir aradan sonra selamlarrrrr :>
Sokak Nöbetçi’leri 2024’ün ikinci çeyreğinde, okulun kapanmasına az bir zaman kala kutulu set alarak okumaya başladığım bir seriydi. O dönem Gökçen’de okuyordum ve bu kitap aile gibi hissettirirse çok güzel olur, ikinci yuvam olur diyerek alıp okumuştum.
Öznel düşüncelerimi söylemek ve bazı karakterler hakkında konuşmak istiyorum. Düşüncelerinize saygı duyarım elbette.
İlk önce, kitaptan BENCE Işık, Mutlu(?) ve Lal üçlüsü atılsa, harika olurdu. Hatta top 3 olurdu benim için. Ama büyük ihtimalle travma sayısı azalacağı için kitaplar ince ince olurdu :D
Dürüst olayım, ülkemizdeki kadın karakterler güçlü güçsüz diye ayrılırken çok yanlış bir sıralama yapıyorsunuz. Ben sıralama yapmıyorum, ama yapan insanlara bir bakıyorum ilk üçe koyuyorlar Işık’ı, siz şaka mısınız :D güçlü kadın anlayışınız ışıksa olmasın böyle bir anlayışınız. Açık sözlü bir karakterdi, eyvallah ama bu güç demek değildir. Bige ve bu karakter aşırı derecede yüceltilen ancak güçlü olmayan karakterler. Işık o değişik lafları olmasa boşbeleş bir karakter olurdu. Güçlü falan değil bence. Düşünceleriniz farklı olabilir, saygı duyarım.
Mutlu. Başlama sebebim bir nevi bu elemandı ama yaptığı Allah’ın belası şakalar yüzünden kitaba side eye atmaktan gözüm kaydı zor toparladım. Şakaları aşşşşşırı gıcıktı ve ergenceydi. Ciddi anlamda ölsen de kurtulsam diye bağırıp durdum kitaba karşı ya. Defol git bir.
Ayrıca minicik bir ara vereyim. Neden ben gay karakter okuyorum Aslı’nın kitaplarında? Tamam, homofobik değilim ancak bu kitapları henüz kendi düşünceleri olmayan, çocuk sayılabilecek kişiler okuyorken neden sürekli gay eleman okuduğumuzu merak ediyorum. Özellikle de Aslı’nın kitaplarında. Desteklemesi elbette güzel ancak her kitabında bir gay karakter + onlara
Reklam
Reklam